Zniesienie zakazu wjazdu do USA zależy od jego podstawy. Przy samym nielegalnym pobycie osoba przebywająca w USA może przed wyjazdem złożyć I-601A. Inne przeszkody, na przykład karalność lub wprowadzenie urzędu w błąd, wymagają I-601, a po deportacji potrzebna jest zgoda na formularzu I-212.
Słowo „waiver” często pada w rozmowach dopiero wtedy, gdy sprawa jest blisko końca: petycja rodzinna została zatwierdzona, zbliża się termin rozmowy w konsulacie, a ktoś w rodzinie przypomina sobie lata pobytu po upływie dozwolonego okresu. I tu zaczynają się schody. Niedopuszczalność (inadmissibility) oznacza, że dana osoba nie może otrzymać wizy imigracyjnej ani zielonej karty i nie zostanie przyjęta do USA, dopóki przeszkoda nie zostanie usunięta.
Poniżej porządkujemy trzy procedury opisane w przepisach i wytycznych urzędów: wstępny waiver I-601A, wniosek o odstąpienie od niedopuszczalności I-601 oraz zgodę na ponowne ubieganie się o przyjęcie I-212. Opisujemy je ogólnie. O tym, który wniosek ma sens w konkretnej sprawie, decyduje analiza dokumentów, dat i całej historii pobytu, a nie sama nazwa formularza.
Skąd biorą się zakazy wjazdu i kogo dotyczą?
Podstawowa przeszkoda w sprawach osób, które zostały w USA dłużej, niż pozwalał przyznany okres pobytu, wynika z nielegalnego pobytu (unlawful presence). Według sekcji 212(a)(9)(B) ustawy INA osoba, która przebywała w USA bez statusu dłużej niż 180 dni, ale krócej niż rok, i wyjechała dobrowolnie przed wszczęciem postępowania, podlega zakazowi 3-letniemu. Rok lub więcej takiego pobytu oznacza zakaz 10-letni. Oba zakazy uruchamia dopiero wyjazd z USA, co szczegółowo opisują wytyczne konsularne Departamentu Stanu (9 FAM 302.11).
Poważniejsza jest sytuacja osób, które po łącznie ponad rocznym nielegalnym pobycie albo po deportacji wjechały lub próbowały wjechać do USA bez formalnego przyjęcia. Przepisy traktują to jako zakaz stały, a o zgodę na ponowne ubieganie się o przyjęcie można wystąpić dopiero po 10 latach przebywania poza USA. Osobne okresy dotyczą samej deportacji: zależnie od okoliczności 5, 10 lub 20 lat, a przy niektórych wyrokach karnych zakaz bezterminowy.
Na tym lista się nie kończy. Niedopuszczalność może wynikać także z karalności, oszustwa lub wprowadzenia urzędu w błąd, przyczyn zdrowotnych czy niestawienia się na rozprawę w sądzie imigracyjnym. Nie każdą z tych podstaw da się znieść: katalog przeszkód, od których można uzyskać odstąpienie, jest zamknięty i zależy od rodzaju sprawy.
I-601A, I-601 czy I-212 — który wniosek dotyczy Państwa sytuacji?
Wstępny waiver I-601A (provisional unlawful presence waiver) jest przeznaczony dla osób przebywających w USA, które mają sprawę o wizę imigracyjną prowadzoną przez Departament Stanu i opłaciły związaną z nią opłatę wizową. Obejmuje wyłącznie zakazy 3- i 10-letnie z tytułu nielegalnego pobytu. Składa się go przed wyjazdem, dzięki czemu decyzję zna się jeszcze przed wylotem na rozmowę konsularną. Konsul nadal ocenia jednak, czy nie istnieją inne przeszkody.
Formularz I-601 (Application for Waiver of Grounds of Inadmissibility) ma szerszy zakres. Dotyczy między innymi przeszkód karnych, wprowadzenia w błąd, części przyczyn zdrowotnych i nielegalnego pobytu w sprawach, w których procedura wstępna nie jest dostępna. Gdy przepis wymaga wykazania skrajnej trudności, chodzi o trudność bliskiej osoby będącej obywatelem USA lub stałym rezydentem; zależnie od podstawy może to być małżonek, rodzic, a w niektórych przypadkach syn lub córka.
Formularz I-212 to wniosek o zgodę na ponowne ubieganie się o przyjęcie po deportacji lub w przypadku zakazu stałego. Składa się go przed powrotem do USA. Zależnie od sytuacji trafia do USCIS, w niektórych sprawach nieimigracyjnych do CBP, a osoby w toku postępowania sądowego stosują się do instrukcji sądu imigracyjnego. Do wniosku dołącza się dokumentację wcześniejszych postępowań, dowody więzi rodzinnych i potwierdzenie czasu spędzonego za granicą. W części spraw potrzebne są dwa wnioski jednocześnie, na przykład gdy obok deportacji występuje nielegalny pobyt.
Jak dokumentuje się „skrajną trudność” i od czego zależy koszt sprawy?
Ustawa nie definiuje pojęcia extreme hardship. Z podręcznika USCIS dotyczącego skrajnej trudności wynika, że trudność musi wykraczać poza zwykłe skutki rozłąki rodziny lub przeprowadzki. Sam fakt, że rodzina będzie tęsknić albo żyć skromniej, zazwyczaj nie wystarcza. Liczy się obraz całej sytuacji bliskiej osoby, poparty dokumentami.
W praktyce dowody obejmują dokumentację medyczną małżonka lub rodzica, informacje o opiece nad starszymi rodzicami, zobowiązaniach finansowych, pracy i kredycie hipotecznym, a także o edukacji dzieci. Warto pokazać, co dla bliskiej osoby oznaczałaby zarówno rozłąka, jak i ewentualna przeprowadzka za granicę. Dokumenty w języku polskim wymagają pełnego tłumaczenia na angielski z oświadczeniem tłumacza o jego kompletności i poprawności.
Koszt sprawy zależy od kilku czynników: liczby potrzebnych wniosków, ilości dowodów do zebrania i przetłumaczenia, konieczności odtworzenia akt dawnych postępowań oraz tego, czy potrzebne są opinie specjalistów, na przykład lekarzy. Opłaty urzędowe zmieniają się, dlatego przed złożeniem wniosku trzeba sprawdzić aktualne kwoty na stronie opłat USCIS (Filing Fees) lub w kalkulatorze opłat, zamiast polegać na liczbach z forów internetowych.
Zakres pierwszej rozmowy po polsku można ustalić telefonicznie: 212-227-8020.
Polonia w Nowym Jorku: rozmowa za granicą, rodzina na miejscu
Typowa sytuacja wygląda tak: ktoś przyjechał na wizę turystyczną, został dłużej, założył rodzinę w Greenpoincie, Ridgewood czy Maspeth, a dziś małżonek lub rodzic ma obywatelstwo albo zieloną kartę. Nie każda taka osoba musi wyjeżdżać na rozmowę konsularną. Czy sprawę da się prowadzić w USA, zależy od sposobu wjazdu i kategorii petycji; ten temat omawia poradnik o imigracji rodzinnej i petycjach dla bliskich.
Jeśli rozmowa za granicą jest konieczna, waiver I-601A pozwala zaplanować wyjazd z większą wiedzą. Rodzina wie wtedy, że zakaz z tytułu nielegalnego pobytu został wstępnie zniesiony, choć sama wiza nadal zależy od decyzji konsula. W praktyce trzeba też zorganizować pracę, szkołę dzieci i opiekę nad domem na czas nieobecności, bo termin rozmowy wyznacza placówka, a nie wnioskodawca.
Inaczej wyglądają sprawy osób, które mają lub miały postępowanie przed sądem imigracyjnym. Status takiej sprawy wpływa na to, gdzie i jaki wniosek można złożyć, a przy wcześniejszej deportacji dochodzi formularz I-212. Więcej o tym, jak przebiega postępowanie sądowe, wyjaśnia poradnik o sądzie imigracyjnym i obronie przed deportacją.
Jak wygląda współpraca z kancelarią John Nicelli & Associates w sprawie o waiver
Wnioski o zniesienie zakazu są uznaniowe, a błąd na etapie diagnozy trudno potem naprawić. Dlatego warto wiedzieć, jak przebiega współpraca i co przygotować.
- Długoletnia praktyka w prawie imigracyjnym. Waivery łączą prawo rodzinne, konsularne i sądowe, więc szerokie doświadczenie ma tu realne znaczenie. Mec. John A. Nicelli zajmuje się prawem imigracyjnym od ponad 30 lat, a wcześniej przez kilka lat prowadził obronę w sprawach deportacyjnych w organizacji non-profit.
- Rzetelna ocena na starcie. Najpierw ustala się podstawę niedopuszczalności i daty, a dopiero potem dobiera formularz. Jeśli waiver nie ma sensu, lepiej usłyszeć to wprost niż obietnicę wyniku.
- Rozmowa w zrozumiałym języku. Historia pobytu, wyjazdów i dawnych postępowań wymaga precyzji. Kancelaria prowadzi konsultacje po polsku, angielsku, hiszpańsku i portugalsku, co zmniejsza ryzyko nieporozumień, które później trafiłyby do dokumentów.
- Elastyczne formy konsultacji. Rodziny pracujące na zmiany mogą rozmawiać z kancelarią osobiście, telefonicznie albo przez wideokonferencję. Ułatwia to także udział członków rodziny przebywających poza Nowym Jorkiem.
- Przynależność do organizacji zawodowej. Mec. Nicelli od ponad 30 lat należy do AILA, czyli Amerykańskiego Stowarzyszenia Prawników Imigracyjnych. Na pierwszej rozmowie warto też zapytać, jak będzie wyglądał kontakt w toku sprawy.
Więcej o kancelarii John Nicelli & Associates — pełna oferta kancelarii i dane kontaktowe w katalogu PolishPages. Szczegółowy opis usługi zawiera strona kancelarii poświęcona zniesieniu zakazu wstępu.
Typowe błędy przy staraniach o zniesienie zakazu
Pierwszy błąd to wyjazd przed złożeniem wniosku albo przed decyzją w sprawie I-601A. Wyjazd uruchamia zakaz, a po wylocie procedura wstępna przestaje być dostępna. Drugi to pomijanie faktów: wcześniejszych wyjazdów, zatrzymań czy dawnych spraw sądowych. Zatajenie informacji może samo stać się nową podstawą niedopuszczalności.
Częste są też ogólnikowe uzasadnienia trudności bez dowodów, tłumaczenia bez oświadczenia tłumacza i liczenie dni pobytu „na oko”. Zdarza się również mylenie zakazu po deportacji z zakazem z tytułu nielegalnego pobytu, co prowadzi do wyboru niewłaściwego formularza. Krótko mówiąc: większości tych błędów można uniknąć, jeśli przed wypełnieniem formularza powstanie dokładna chronologia pobytu.
Ostatnia pułapka to korzystanie z nieaktualnych wersji formularzy i stawek. USCIS może odrzucić wniosek złożony na nieaktualnym wydaniu formularza, niepodpisany lub z błędną opłatą, a każda taka pomyłka oznacza utratę czasu.
Na pierwszą konsultację warto przygotować paszporty z pieczątkami wjazdu i wyjazdu, zapisy I-94, dokumenty petycji rodzinnej lub pracowniczej, wszelkie pisma z sądu imigracyjnego i od urzędów oraz dokumenty potwierdzające status małżonka lub rodziców. Jeśli czegoś brakuje, lepiej to zaznaczyć, niż odtwarzać daty z pamięci. Prawnik kancelarii John Nicelli & Associates oceni, które akta trzeba uzyskać, zanim powstanie jakikolwiek wniosek.
Zniesienie zakazu wjazdu to procedura uznaniowa. Nawet kompletny wniosek nie daje gwarancji zgody, a USCIS i konsul oceniają całość sprawy. Dobrze przygotowana dokumentacja pozwala jednak urzędnikowi zobaczyć pełny obraz sytuacji rodziny, a nie tylko sam fakt przekroczenia pobytu.
Najbezpieczniejsza kolejność to: najpierw ustalenie podstawy zakazu i dat, potem wybór formularza, a na końcu decyzja o wyjeździe. Rozmowę z prawnikiem z John Nicelli & Associates można umówić pod numerem: 212-227-8020.
Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny — w sprawie swojej sytuacji zapraszamy do kontaktu z kancelarią John Nicelli & Associates. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej; wcześniejsze wyniki nie gwarantują podobnego rozstrzygnięcia. Attorney advertising.
