Wiza nieimigracyjna pozwala przebywać w USA czasowo i w ściśle określonym celu: turystycznym, służbowym, studenckim, inwestorskim lub zawodowym. Kategorię dobiera się do planu przed wyjazdem. Osoba przebywająca w Stanach legalnie może w wielu przypadkach wnioskować do USCIS o przedłużenie pobytu albo zmianę statusu, zanim minie data z formularza I-94.
Brzmi znajomo? Rodzice przylatują z Polski na kilka miesięcy do córki mieszkającej na Greenpoincie, a w połowie pobytu okazuje się, że chcieliby zostać dłużej. Albo syn znajomych, który przyjechał w odwiedziny, dostaje przyjęcie na kurs w nowojorskiej szkole i pyta, czy może od razu zacząć zajęcia. W obu sytuacjach odpowiedź zależy od tego, na jakiej podstawie ta osoba wjechała do USA i co zapisano w jej rekordzie przyjazdu.
Amerykańskie prawo przewiduje wiele kategorii wiz nieimigracyjnych, ale w sprawach Polonii powtarza się kilka z nich: wizy wizytowe B-1 i B-2, studenckie F-1 i F-2, narzeczeńska K-1, wizy dla pracowników przenoszonych w ramach firmy L-1 i L-2, traktatowa wiza inwestorska E-2 oraz O-1 dla osób o nadzwyczajnych osiągnięciach. Poniżej opisujemy, czym się różnią, jak wygląda procedura w konsulacie i w USCIS oraz gdzie pojawiają się kłopoty.
Która wiza nieimigracyjna pasuje do celu przyjazdu?
Punktem wyjścia jest zawsze cel. Wiza B-1 obejmuje krótkie wyjazdy służbowe, takie jak spotkania, konferencje czy negocjacje, a B-2 turystykę, odwiedziny u rodziny albo leczenie. Żadna z nich nie służy do podjęcia pracy u amerykańskiego pracodawcy ani do regularnych studiów.
Studia to domena wizy F-1. Szkoła musi mieć certyfikację programu SEVP i wystawić formularz I-20, a małżonek i dzieci studenta mogą otrzymać status F-2. Wiza K-1 dotyczy narzeczonych obywateli amerykańskich, którzy przyjeżdżają, by zawrzeć małżeństwo. Formalnie jest nieimigracyjna, w praktyce otwiera drogę do zielonej karty, dlatego szerzej omawiamy ją w poradniku o imigracji rodzinnej i sponsorowaniu bliskich.
Kolejna grupa wiąże się z pracą i biznesem. L-1 przysługuje pracownikom przenoszonym do amerykańskiej spółki powiązanej z zagranicznym pracodawcą, na stanowisko kierownicze lub wymagające specjalistycznej wiedzy; rodzina otrzymuje status L-2. E-2 to wiza dla inwestorów z państw, które mają z USA odpowiedni traktat, a Polska figuruje na liście krajów traktatowych Departamentu Stanu. O-1 jest przeznaczona dla osób o nadzwyczajnych zdolnościach w nauce, sztuce, edukacji, biznesie lub sporcie.
Osobną kategorią są pracownicze wizy H-1B, które rządzą się własnymi zasadami — opisujemy je w poradniku o wizie H-1B dla pracowników i pracodawców.
Konsulat czy USCIS — którędy prowadzi procedura?
Osoba mieszkająca w Polsce składa wniosek o wizę w amerykańskiej placówce konsularnej: wypełnia elektroniczny formularz DS-160, wnosi opłatę i zwykle stawia się na rozmowie z konsulem. Student przychodzi z formularzem I-20 i potwierdzeniem opłaty SEVIS. Przy wizach L-1 i O-1 kolejność jest inna: najpierw amerykański pracodawca uzyskuje w USCIS zatwierdzenie petycji I-129, a dopiero potem pracownik ubiega się o wizę.
Inaczej wygląda sytuacja kogoś, kto już jest w Stanach legalnie. Wtedy naklejka wizowa w paszporcie przestaje być najważniejsza, a liczy się status i data końca pobytu zapisana w formularzu I-94, czyli elektronicznym rekordzie przyjazdu prowadzonym przez CBP. Przedłużenie pobytu lub zmianę statusu załatwia się w USCIS — w zależności od kategorii na formularzu I-539 albo przez petycję I-129 składaną przez pracodawcę.
Te dwie ścieżki często się przeplatają. Bywa, że zmiana statusu w USA jest dopuszczalna, ale ze względu na terminy praktyczniejszy okazuje się wyjazd i wniosek w konsulacie — albo odwrotnie. Wybór zależy od kategorii, historii wcześniejszych pobytów, planów podróży i tego, jak szybko trzeba podjąć naukę lub pracę. To jedna z pierwszych kwestii ustalanych podczas konsultacji.
Przy wizach wizytowych i studenckich konsul ocenia także, czy wnioskodawca zamierza wrócić po zakończeniu pobytu. Znaczenie mają wtedy dokumenty pokazujące cel wyjazdu oraz życie zawodowe i rodzinne w kraju zamieszkania. Odpowiedzi na rozmowie powinny być spójne z tym, co wpisano w DS-160.
Od czego zależą koszty sprawy wizowej?
Na całkowity koszt składają się opłaty urzędowe i honorarium prawnika. Opłaty USCIS zależą od formularza i kategorii, a urząd okresowo je zmienia, dlatego aktualne kwoty najlepiej sprawdzić w oficjalnym cenniku opłat USCIS (G-1055) tuż przed złożeniem wniosku. Opłaty za wizy wydawane w konsulatach ustala Departament Stanu.
Honorarium zależy przede wszystkim od złożoności sprawy. Inaczej wygląda przedłużenie pobytu turystycznego osoby, która nigdy nie miała kłopotów z imigracją, a inaczej zmiana statusu wymagająca dokumentacji firmowej, opisu inwestycji E-2 czy materiału dowodowego przy O-1. Znaczenie ma również liczba osób objętych sprawą, bo małżonek i dzieci często potrzebują własnych formularzy.
Krótko mówiąc: najdroższy bywa wniosek poprawiany. Odmowa albo wezwanie urzędu do uzupełnienia dowodów oznacza kolejne tygodnie oczekiwania, czasem ponowną opłatę i stres związany z kończącym się pobytem. Staranne przygotowanie dokumentów od początku zwykle wychodzi taniej niż naprawianie błędów.
Konsultację po polsku można umówić telefonicznie: 212-227-8020
Jak przedłużyć pobyt albo zmienić status, mieszkając w Nowym Jorku?
W polonijnych dzielnicach Nowego Jorku dobrze znane są dwa scenariusze. Pierwszy to dziadkowie, którzy przylecieli na wizie B-2 do wnuków w Ridgewood albo na Greenpoint i chcą zostać dłużej. Drugi to młodzi ludzie, którzy w trakcie wizyty postanawiają uczyć się w jednej z nowojorskich szkół. W obu przypadkach działać trzeba przed upływem daty z I-94, a nie po niej.
USCIS zaleca, by wniosek o przedłużenie złożyć co najmniej 45 dni przed końcem dozwolonego pobytu, a samą datę odczytuje się z formularza I-94 — tak wynika z informacji USCIS o przedłużeniu pobytu. Warunkiem jest legalny wjazd z wizą nieimigracyjną, ważny status, przestrzeganie jego warunków i paszport ważny przez cały planowany pobyt. Z tej drogi nie skorzystają osoby, które wjechały w ramach ruchu bezwizowego (ESTA), ani narzeczeni na wizie K-1.
Przy zmianie statusu z wizytowego na studencki obowiązuje prosta, a często lekceważona zasada: nie zaczyna się nauki, dopóki USCIS nie zatwierdzi zmiany. I tu zaczynają się schody, bo szkoła ma swój kalendarz semestrów, a urząd swój czas rozpatrywania wniosków. Dlatego przy planach studiów rozważa się również wyjazd i złożenie wniosku o wizę F-1 w konsulacie.
Osobnej uwagi wymagają rodziny. Status małżonka i dzieci, na przykład F-2 czy L-2, zależy od statusu osoby głównej, więc zmiana lub przedłużenie dla jednej osoby zwykle dotyczy też pozostałych. Członków rodziny można w wielu przypadkach ująć we wspólnym wniosku jako współwnioskodawców (formularz I-539A). Każdy z nich ma jednak własny I-94, a daty końca pobytu mogą się różnić, jeśli przylecieli osobno.
Jak wygląda współpraca z kancelarią John Nicelli & Associates w sprawie wizowej?
Formularze wizowe są dostępne dla każdego, ale dobór kategorii i kolejności kroków wymaga znajomości przepisów oraz praktyki urzędów. Oto, czego można się spodziewać i co warto przygotować.
- Doświadczenie w prawie imigracyjnym. Sprawy wizowe opierają się na przepisach federalnych i praktyce urzędów, która zmienia się z biegiem lat. Mec. John A. Nicelli zajmuje się prawem imigracyjnym od ponad 30 lat, a kancelaria obsługuje klientów od 1985 roku.
- Ocena sytuacji przed złożeniem wniosku. Rzetelna konsultacja zaczyna się od pytań o cel przyjazdu, historię pobytów i plany na przyszłość. Warto mieć pod ręką paszport, zapis I-94 i dokumenty wcześniejszych wiz, bo na tej podstawie dobiera się kategorię i wskazuje możliwe przeszkody.
- Rozmowa w zrozumiałym języku. Formularze są po angielsku, ale szczegóły rodzinne i zawodowe łatwiej omówić po polsku. Kancelaria prowadzi konsultacje po polsku, angielsku, hiszpańsku i portugalsku, a zrozumienie każdej odpowiedzi we wniosku chroni przed niespójnościami.
- Zakres obejmujący kolejne etapy. Sprawa rzadko kończy się na jednym wniosku — student może potem zmieniać status, a pracownik przedłużać pobyt. Dlatego warto od razu opowiedzieć o dłuższych planach, a nie tylko o najbliższym wyjeździe.
- Dogodna forma konsultacji. Nie każdy może przyjechać na Manhattan w godzinach pracy. Rozmowa telefoniczna lub przez wideokonferencję ułatwia sprawę osobom spoza Nowego Jorku i tym, którzy pracują na zmiany.
Kategorie wiz, w których pomaga kancelaria John Nicelli & Associates, wymienia strona o wizach nieimigracyjnych. Formy kontaktu i języki obsługi zawiera pełny profil kancelarii w katalogu PolishPages.
Jakie błędy komplikują sprawy wizowe?
Pierwszy to mylenie wizy z pobytem. Wiza w paszporcie może być ważna latami, a mimo to dozwolony pobyt kończy się wcześniej, bo decyduje data z I-94, nie z naklejki wizowej. Drugi to przyjazd na ESTA z planem, który wymaga innej kategorii — ruch bezwizowy nie pozwala ani przedłużyć pobytu, ani zmienić statusu na miejscu.
Trzeci błąd to rozbieżności. Cel podróży zadeklarowany w formularzu DS-160 i przy wjeździe powinien zgadzać się z tym, co dana osoba faktycznie robi i co później wpisuje we wnioskach. Zmiana planów nie jest zakazana, ale wymaga uczciwego wyjaśnienia i właściwej procedury. Czwarty to zostawianie wszystkiego na ostatni tydzień przed końcem pobytu.
No właśnie — przekroczenie dozwolonego pobytu ma skutki wykraczające poza bieżącą wizytę. USCIS informuje, że może ono utrudnić ponowny przyjazd do USA. Dlatego decyzję o dłuższym pobycie lub zmianie celu lepiej podjąć wtedy, gdy na złożenie wniosku jest jeszcze czas.
Wiza nieimigracyjna to narzędzie dopasowane do konkretnego celu i czasu. Im wcześniej ten cel zostanie nazwany i porównany z dostępnymi kategoriami, tym mniej niespodzianek na lotnisku JFK, w konsulacie czy w korespondencji z USCIS.
Gdy plan się zmienia — dłuższy pobyt, studia, przeniesienie do amerykańskiego oddziału firmy — dobrze omówić go, zanim minie termin z I-94. John Nicelli & Associates prowadzi konsultacje osobiście, telefonicznie i przez wideokonferencję. Termin rozmowy z kancelarią po polsku można ustalić pod numerem 212-227-8020.
Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny — w sprawie swojej sytuacji zapraszamy do kontaktu z kancelarią John Nicelli & Associates. Wcześniejsze wyniki nie gwarantują podobnego rozstrzygnięcia. Attorney advertising.
