Reklama adwokata (Attorney Advertising)
Po upadku w metrze, w autobusie MTA lub w budynku miejskim w Nowym Jorku roszczenie wobec instytucji publicznej wymaga pisemnego zawiadomienia (notice of claim), co do zasady w ciągu 90 dni. Pozew wnosi się zwykle w ciągu roku i 90 dni, a w części spraw przeciwko NYC Transit – w ciągu roku.
Mokre schody przy wejściu na stację Nassau Avenue po deszczu, wyszczerbiony stopień na peronie linii M w Ridgewood, gwałtowne hamowanie autobusu na Grand Street, śliska posadzka w miejskim urzędzie. Upadki w przestrzeni publicznej zdarzają się codziennie, a poszkodowani – często seniorzy – przez pierwsze tygodnie skupiają się na leczeniu. To zrozumiałe, ale w sprawach przeciwko instytucjom publicznym właśnie te pierwsze tygodnie decydują o wszystkim.
Roszczenie wobec MTA, NYC Transit czy miasta Nowy Jork rządzi się innymi zasadami niż sprawa przeciwko prywatnemu właścicielowi sklepu lub kamienicy. Obowiązuje tu formalne zawiadomienie o roszczeniu, krótszy czas na pozew i dodatkowe etapy postępowania. Poniżej opisujemy, jak to działa, kto jest właściwym adresatem i co zrobić, jeśli 90 dni już upłynęło.
Na czym polega notice of claim i dlaczego 90 dni?
Podstawą jest §50-e General Municipal Law. Zgodnie z nim zawiadomienie o roszczeniu (notice of claim) trzeba doręczyć w ciągu 90 dni od powstania roszczenia, czyli zwykle od dnia upadku. To dokument pisemny, potwierdzony pod przysięgą przez poszkodowanego lub osobę działającą w jego imieniu.
Zawiadomienie musi zawierać między innymi imię, nazwisko i adres poszkodowanego (oraz jego adwokata), rodzaj roszczenia, czas, miejsce i sposób, w jaki doszło do zdarzenia, a także opis obrażeń – w takim zakresie, w jakim da się go podać w danym momencie. Doręcza się je osobiście albo listem poleconym lub za potwierdzeniem odbioru osobie wyznaczonej do odbioru pism lub pełnomocnikowi danej instytucji.
Po zawiadomieniu sprawa nie trafia od razu do sądu. Zgodnie z §50-i pozew można złożyć dopiero po upływie 30 dni od doręczenia zawiadomienia, a trzeba to zrobić w ciągu roku i 90 dni od zdarzenia. Instytucja może też wezwać poszkodowanego na przesłuchanie dotyczące okoliczności upadku (tzw. przesłuchanie z §50-h).
MTA, NYC Transit czy miasto – do kogo kierować roszczenie?
Pierwsze zadanie to ustalenie, kto jest właścicielem lub zarządcą miejsca, w którym doszło do upadku. Stacje metra i autobusy miejskie obsługuje NYC Transit, która działa w strukturze MTA. Dla roszczeń wobec niej §1212 Public Authorities Law wymaga zawiadomienia zgodnego z §50-e, doręczonego samej instytucji, a nie miejskiemu Komptrolerowi.
W tym samym przepisie kryje się pułapka. Ogólny termin na pozew wobec NYC Transit to rok i 90 dni od zdarzenia, ale przy zaniedbaniu pracownika w prowadzeniu pojazdu lub obsłudze środka transportu przepis przewiduje termin roku. Upadek pasażera podczas gwałtownego hamowania autobusu może więc podlegać krótszemu terminowi niż upadek na zaniedbanych schodach stacji. Dla samego MTA i jego spółek zależnych zasady zawiera §1276 tej ustawy.
Roszczenia wobec miasta Nowy Jork – na przykład po upadku w budynku miejskiej instytucji – składa się do Biura Komptrolera, które przyjmuje je przez formularz elektroniczny (nie e-mailem). Komptroler przypomina, że zawiadomienie trzeba złożyć w ciągu 90 dni, a pozew w ciągu roku i 90 dni. Odrębne zasady mają między innymi miejskie spółki i korporacje publiczne, dlatego zanim zawiadomienie zostanie wysłane, warto upewnić się, że trafi do właściwego podmiotu.
Najwięcej wątpliwości budzą przystanki autobusowe. Wiata, krawężnik, chodnik i jezdnia przy przystanku mogą należeć do różnych podmiotów albo być przez nie utrzymywane. Upadek przy wsiadaniu do autobusu, który zatrzymał się daleko od krawężnika, to inna sprawa niż potknięcie o pękniętą płytę chodnika kilka kroków dalej. Ustalenie, który fragment i czyj obowiązek wchodzą w grę, poprzedza napisanie zawiadomienia.
Od czego zależy roszczenie po upadku w miejscu publicznym?
Sam fakt upadku nie przesądza o odpowiedzialności. Znaczenie ma, czy miejsce było w niebezpiecznym stanie (uszkodzony stopień, brak poręczy, rozlana ciecz, nieoczyszczony lód) i czy instytucja wiedziała lub powinna była wiedzieć o problemie. W autobusie liczy się to, jak kierowca prowadził pojazd i czy pasażer miał możliwość bezpiecznie się przytrzymać.
Na zakres roszczenia wpływają rodzaj i trwałość obrażeń, przebieg leczenia, utracone zarobki i to, jak uraz zmienia codzienne funkcjonowanie. U seniorów, dla których złamanie biodra czy nadgarstka oznacza często utratę samodzielności, ten ostatni element bywa szczególnie istotny. Liczą się też koszty opieki i pomocy w domu, jeśli po upadku okazała się potrzebna – warto zachowywać rachunki i notować, kto i jak często pomaga.
Ogromne znaczenie ma jakość zawiadomienia. Błędnie wskazane miejsce, zbyt ogólny opis albo pominięcie istotnego urazu mogą później utrudnić sprawę, a poprawki po terminie są ograniczone. Dlatego notice of claim nie powinien być pisany w pośpiechu ostatniego dnia. Warto też wiedzieć, czy upadek zgłoszono na miejscu – pracownikowi stacji, kierowcy lub ochronie – bo taki wpis może później potwierdzić, że instytucja szybko dowiedziała się o zdarzeniu.
Prosimy zadzwonić i porozmawiać po polsku – konsultacja jest bezpłatna: 718-383-0100
Co zrobić, jeśli 90 dni już minęło?
Przekroczenie terminu nie zawsze zamyka sprawę. §50-e przewiduje, że sąd może na wniosek przedłużyć termin na zawiadomienie, ale nie dłużej niż czas przewidziany na wniesienie pozwu. Oznacza to, że możliwość ta nie trwa w nieskończoność.
Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim to, czy instytucja w terminie lub krótko po nim faktycznie wiedziała o istotnych okolicznościach zdarzenia. Ocenia też inne czynniki, na przykład czy poszkodowany był niepełnoletni lub niezdolny do działania, czy opóźnienie wynikało z usprawiedliwionego błędu co do tego, która instytucja odpowiada, oraz czy zwłoka istotnie utrudniła obronę.
W praktyce wniosek o zgodę na spóźnione zawiadomienie wymaga dobrego uzasadnienia i szybkiego działania. Każdy kolejny tydzień zmniejsza szanse, bo nagrania z monitoringu i zapisy o naprawach mogą już nie istnieć.
Jak przygotować się do pierwszej rozmowy z kancelarią The Stein Law Group
- Dokładne miejsce upadku. Nazwa stacji, wejście, numer schodów lub peronu, linia i numer autobusu, adres budynku. Najlepiej z mapką lub zdjęciem miejsca.
- Data i godzina. Z dokładnością, na jaką pozwala pamięć, a także pogoda tego dnia. Pomaga zapis z karty OMNY lub potwierdzenie płatności z telefonu.
- Zdjęcia przyczyny upadku. Uszkodzony stopień, mokra posadzka, lód, brak oświetlenia. Jeśli ktoś może wrócić na miejsce i zrobić zdjęcia, warto to zrobić jak najszybciej.
- Dane świadków i zgłoszenia. Imiona i telefony osób, które pomogły, numer zgłoszenia u pracownika stacji, kierowcy lub ochrony budynku, numer wezwania karetki.
- Dokumentacja medyczna. Wypis z izby przyjęć, zdjęcia RTG, skierowania na rehabilitację. Opis obrażeń w zawiadomieniu powinien zgadzać się z dokumentacją.
The Stein Law Group z biurami na Greenpoincie i w Maspeth prowadzi sprawy poślizgnięć i upadków w Nowym Jorku i New Jersey – poznaj zakres spraw kancelarii.
Pytania i odpowiedzi
Czy notice of claim to już pozew?
Nie. To formalne zawiadomienie instytucji o roszczeniu. Pozew może zostać złożony dopiero po upływie 30 dni od jego doręczenia, a w sprawach wobec miasta – w ciągu roku i 90 dni od zdarzenia.
Czy MTA i miasto to ta sama instytucja?
Nie. MTA i NYC Transit to odrębne podmioty publiczne z własnymi przepisami. Zawiadomienie skierowane do niewłaściwej instytucji może nie zachować terminu wobec właściwej.
Upadłem w autobusie, gdy kierowca gwałtownie zahamował. Czy termin jest taki sam?
Niekoniecznie. Przy zaniedbaniu w prowadzeniu pojazdu przez NYC Transit przepisy przewidują roczny termin na pozew, krótszy niż ogólny. Zawiadomienie w ciągu 90 dni obowiązuje w obu sytuacjach.
Czy mogę sam złożyć zawiadomienie przez internet?
Roszczenia wobec miasta przyjmuje formularz elektroniczny Komptrolera. Zanim zostanie złożony, warto sprawdzić, czy adresatem nie powinna być MTA lub inna instytucja, i zadbać o kompletny opis zdarzenia oraz obrażeń.
Upadek w miejscu publicznym to sprawa, w której terminy są krótkie, a instytucje mają dobrze przygotowane procedury. Po stronie poszkodowanego najwięcej zależy od tego, co zostanie zrobione w pierwszych tygodniach: ustalenia adresata, zdjęć miejsca i rzetelnego opisu obrażeń.
Jeśli od upadku nie minęło jeszcze 90 dni – albo minęło niedawno – warto porozmawiać o sprawie od razu. Prosimy umówić rozmowę z adwokatem Adamem J. Steinem: 718-383-0100
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej; jego lektura nie tworzy relacji adwokat–klient. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny – w sprawie swojej sytuacji zapraszamy do kontaktu z kancelarią The Stein Law Group. Reklama adwokata (Attorney Advertising). Wcześniejsze wyniki spraw nie gwarantują podobnych wyników w przyszłości.
