Reklama adwokata (Attorney Advertising)
Pracownik ranny przy maszynie lub wózku widłowym w Nowym Jorku co do zasady otrzymuje świadczenia z Workers’ Compensation i nie może pozwać własnego pracodawcy. Może jednak dochodzić odszkodowania od innych firm – producenta wadliwego sprzętu, serwisu, który go naprawiał, albo wypożyczalni, która go dostarczyła. To tzw. third-party claim.
Magazyny w Maspeth i Long Island City, zakłady produkcyjne w Ridgewood, hurtownie przy Brooklyn-Queens Expressway – w wielu z nich pracują Polacy. Praca przy wózkach widłowych, paleciarkach elektrycznych, prasach, gilotynach czy taśmociągach jest ciężka i szybka, a jeden błąd sprzętu potrafi skończyć się złamaniem, zmiażdżeniem dłoni albo urazem kręgosłupa. Po takim wypadku pracownik słyszy zwykle, że „wszystko załatwi Workers’ Comp”.
To zdanie jest prawdziwe tylko w części. Workers’ Compensation pokrywa leczenie i część utraconych zarobków, ale nie wyczerpuje wszystkich możliwości. Jeżeli do wypadku przyczyniła się firma inna niż pracodawca, prawo stanu Nowy Jork pozwala wystąpić przeciwko niej osobno. Poniżej opisujemy, kiedy taka sytuacja zachodzi, kogo może dotyczyć i co warto zrobić w pierwszych dniach po wypadku.
Dlaczego Workers’ Compensation nie zamyka sprawy?
Ustawa o Workers’ Compensation (Workers’ Compensation Law, §11) stanowi, że odpowiedzialność pracodawcy z tytułu ubezpieczenia pracowniczego zastępuje inne formy jego odpowiedzialności wobec pracownika. W praktyce oznacza to, że pracownik ubezpieczonego pracodawcy co do zasady nie pozywa go w sądzie, tylko korzysta ze świadczeń. Ta sama zasada chroni współpracowników: za uraz spowodowany przez kolegę z tej samej firmy przysługuje Workers’ Compensation, a nie pozew.
Ochrona ta nie obejmuje jednak firm z zewnątrz. Zgodnie z §29 tej samej ustawy pracownik poszkodowany przez kogoś, kto nie jest zatrudniony u tego samego pracodawcy, może dochodzić od niego odszkodowania i nie musi przy tym rezygnować ze świadczeń z Workers’ Compensation. Obie drogi mogą toczyć się równolegle.
Różnica jest istotna. Workers’ Compensation nie przewiduje zadośćuczynienia za ból i cierpienie, a świadczenia za utracone zarobki są ograniczone ustawowo. Roszczenie wobec firmy trzeciej rządzi się zwykłymi zasadami odpowiedzialności cywilnej, więc jego zakres może być szerszy. Każdą taką sprawę trzeba jednak ocenić na podstawie faktów, a nie założeń. Często już pierwsza analiza pokazuje, czy w sprawie w ogóle występuje firma trzecia.
Kto poza pracodawcą może odpowiadać za wypadek przy maszynie?
Pierwszy krąg to producent maszyny lub wózka. Odpowiedzialność producenta może wynikać z wady konstrukcyjnej (na przykład brak osłony w miejscu, gdzie ręka trafia w ruchome części), z wady wykonania konkretnego egzemplarza albo z niewystarczających ostrzeżeń i instrukcji. Znaczenie ma także to, czy maszynę przerabiano po wyjściu z fabryki.
Drugi krąg to firmy serwisowe. Jeżeli zewnętrzny serwis naprawiał hamulce wózka, regulował czujniki prasy albo zdjął osłonę i jej nie założył, jego praca może stać się osią sprawy. Podobnie wypożyczalnia, która dostarczyła sprzęt w złym stanie technicznym, bez sprawnych zabezpieczeń lub bez instrukcji.
Trzeci krąg dotyczy miejsca pracy. W dużych centrach logistycznych na jednej hali działa kilka firm: właściciel budynku, operator magazynu, przewoźnicy, podwykonawcy. Gdy pracownik jest zatrudniony przez agencję pracy, a pracuje w magazynie klienta tej agencji, ustalenie, kto jest jego „pracodawcą” w rozumieniu przepisów, bywa sporne. Od tej odpowiedzi zależy, wobec kogo można wystąpić z roszczeniem.
W łańcuchu dostaw sprzętu pojawiają się też dystrybutorzy i sprzedawcy, a przy maszynach sprowadzanych z zagranicy – importerzy. To, czy i w jakim zakresie odpowiadają, zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Dlatego na początku warto ustalić całą drogę, jaką maszyna przeszła od fabryki do hali, w której doszło do wypadku.
Od czego zależy przebieg i zakres roszczenia wobec firmy trzeciej?
Najważniejsze są dowody na to, że sprzęt był wadliwy lub źle serwisowany, oraz dokumentacja medyczna pokazująca rozmiar urazu i jego skutki dla dalszej pracy. Znaczenie mają też utracone zarobki, koszty leczenia nieobjęte świadczeniami i to, jak uraz zmienia codzienne życie poszkodowanego.
Trzeba pamiętać o rozliczeniu z Workers’ Compensation. Według §29 ubezpieczyciel, który wypłacał świadczenia, ma zastaw (lien) na kwocie uzyskanej od firmy trzeciej – do wysokości wypłaconych świadczeń, po odliczeniu proporcjonalnej części kosztów uzyskania tej kwoty, w tym wynagrodzenia adwokata. Ugoda z firmą trzecią może też wymagać pisemnej zgody ubezpieczyciela albo zatwierdzenia przez sąd. Pominięcie tego kroku może zagrozić dalszym świadczeniom.
Ważny jest również czas. Ogólny termin na wniesienie pozwu o odszkodowanie za uraz wynosi w Nowym Jorku trzy lata (CPLR §214), ale gdy w sprawie pojawia się podmiot publiczny, terminy są znacznie krótsze. Dlatego ustalenie, kto jest stroną sprawy, warto zacząć szybko.
Prosimy zadzwonić i porozmawiać po polsku – konsultacja jest bezpłatna: 718-383-0100
Co zabezpieczyć po wypadku w magazynie lub zakładzie?
Najcenniejszym dowodem bywa sama maszyna. Po wypadku pracodawca może chcieć szybko ją naprawić, wymienić część albo oddać wózek do wypożyczalni. Dlatego tak ważne jest, by możliwie wcześnie zanotować markę, model i numer seryjny sprzętu oraz – jeśli to możliwe – zrobić zdjęcia miejsca zdarzenia, uszkodzonych elementów i tabliczki znamionowej. Jeżeli maszyna została już naprawiona lub wywieziona, warto zapisać, kto i kiedy to zrobił. Nawet taka informacja pozwala później ustalić, gdzie szukać wymienionych części i protokołów z naprawy.
Przepisy federalne OSHA dotyczące wózków jezdniowych (29 CFR 1910.178) wymagają między innymi, by każdy operator był przeszkolony i sprawdzony. Dokumenty szkoleń, książki przeglądów, zapisy serwisowe i zgłoszenia usterek od innych pracowników pokazują, czy problem był znany wcześniej. W wielu zakładach te dokumenty istnieją tylko w systemie firmy, więc warto zapisać, gdzie się znajdują.
Równie ważni są świadkowie. Współpracownicy z tej samej zmiany, kierowca, który czekał na załadunek, mechanik, który przyjeżdżał do naprawy – ich imiona i telefony warto spisać od razu. Po kilku tygodniach część osób zmienia pracę, a w magazynach z dużą rotacją odnalezienie ich bywa trudne.
Po wypadku mogą też zadzwonić przedstawiciele ubezpieczyciela producenta, serwisu lub właściciela budynku z prośbą o „krótkie nagranie” albo podpis pod oświadczeniem. Takie pismo często opisuje zdarzenie po swojemu – na przykład jako błąd operatora. Przed udzieleniem jakichkolwiek wyjaśnień firmom z zewnątrz rozsądnie jest najpierw porozmawiać z kancelarią.
Jak przygotować się do pierwszej rozmowy z kancelarią The Stein Law Group
- Opis wypadku. Data, godzina, miejsce w hali i to, co dokładnie robiła maszyna lub wózek tuż przed zdarzeniem. Krótka notatka spisana po polsku w pierwszych dniach jest bardzo cenna.
- Dane sprzętu. Marka, model, numer seryjny, informacja, czy sprzęt był własny, wypożyczony czy po niedawnej naprawie. Wystarczą zdjęcia telefonem.
- Nazwy wszystkich firm. Pracodawca, agencja pracy, operator magazynu, właściciel budynku, serwis. Pomogą odcinki wypłat, identyfikator i maile.
- Numer sprawy Workers’ Compensation. Jeżeli sprawa już się toczy, numer z Workers’ Compensation Board i pisma od ubezpieczyciela pozwalają od razu powiązać obie ścieżki.
- Dokumentacja medyczna i lista świadków. Wypis ze szpitala, skierowania, nazwiska lekarzy oraz kontakty do osób, które widziały wypadek.
Kancelaria The Stein Law Group z biurami na Greenpoincie i w Maspeth prowadzi sprawy wypadków w pracy w Nowym Jorku i New Jersey – poznaj pełny zakres spraw prowadzonych przez kancelarię.
Pytania i odpowiedzi
Czy roszczenie wobec producenta oznacza utratę Workers’ Compensation?
Nie. Przepisy pozwalają korzystać ze świadczeń i jednocześnie dochodzić odszkodowania od firmy trzeciej. Uzyskana kwota podlega jednak rozliczeniu z ubezpieczycielem, który wypłacał świadczenia.
Czy można pozwać pracodawcę, jeśli to on nie naprawił wózka?
Co do zasady nie – wobec ubezpieczonego pracodawcy przysługuje Workers’ Compensation. Sytuacja wygląda inaczej, gdy pracodawca nie miał wymaganego ubezpieczenia; wtedy trzeba ją przeanalizować osobno.
Co, jeśli pracowałem przez agencję pracy?
Wtedy kluczowe jest ustalenie, kto w świetle przepisów był pracodawcą: agencja, firma, w której wykonywano pracę, czy obie. Od tego zależy, które firmy pozostają „trzecimi” i czy można wobec nich wystąpić.
Ile jest czasu na działanie?
Ogólny termin na pozew o odszkodowanie za uraz to trzy lata, ale dowody znikają znacznie szybciej. Gdy w sprawie pojawia się podmiot publiczny, termin na zawiadomienie bywa liczony w dniach.
Wypadek przy maszynie rzadko jest wyłącznie „pechem”. Często stoi za nim konkretna przyczyna: zdjęta osłona, zużyte hamulce, czujnik, którego nikt nie sprawdził. Ustalenie tej przyczyny decyduje o tym, czy poza Workers’ Compensation istnieje jeszcze inna droga.
Im wcześniej zostaną zabezpieczone dane sprzętu i nazwiska świadków, tym łatwiej ocenić, kto naprawdę odpowiada. Prosimy umówić rozmowę z adwokatem Adamem J. Steinem: 718-383-0100
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej; jego lektura nie tworzy relacji adwokat–klient. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny – w sprawie swojej sytuacji zapraszamy do kontaktu z kancelarią The Stein Law Group. Reklama adwokata (Attorney Advertising). Wcześniejsze wyniki spraw nie gwarantują podobnych wyników w przyszłości.
